انتشار : جمعه, ۲۱ اسفند ۱۳۹۴

شجریان : هنر باید در خدمت انسانیت قرار گیرد

به اشتراک گذاشتن
برچسب ها

محمدرضا شجریان خواننده و موسیقیدان کشورمان، همکاری با نسل جوان موسیقی را برای خود یک تکلیف تلقی می‌کند و در تازه‌ترین گفت وگویش، از تلاش برای شکل گیری نسل آینده موسیقی ایران سخن به میان آورده است.

به گزارش موسیقی ایرانی به نقل از «تابناک» ، محمدرضا شجریان به عادتی که از این استاد برجسته موسیقی کشورمان سراغ داریم، کمتر سخن می‌گوید؛ اما این موسیقیدان، آهنگ‌ساز، خواننده، سازساز و خوشنویس کشورمان به مناسب فرارسیدن نوروز، برخی از ناگفته‌هایش را بر زبان آورده که حاوی نکات مهمی درباره فضای کنونی موسیقی ایران و همچنین فضای فرهنگی کشورمان است.

گزیده‌ای از تازه‌ترین گفت‌و‌گوی استاد محمدرضا شجریان که در مهرنامه منتشر شده را می‌‌خوانید؛

– هنر باید در خدمت انسانیت قرار گیرد؛ لااقل دیدگاه من در طول فعالیت‌های هنری‌ام این بوده است و بنابراین خودم هم در این سمت و سو حرکت کرده‌ام. همیشه خواسته‌ام دغدغه‌های مردم را ـ لااقل بخشی از آن ـ در آثارم بازتاب دهم. تنها مسأله‌ای که برایم اهمیت داشته، همراهی با آنان بوده است.

– رئیس‌جمهور و وزیر ارشاد مخالف ممنوعیت من از کار هستند. گروه‌هایی هستند که با اسم‌های مطرح مشکل دارند. برای خودشان خبرگزاری، روزنامه و رسانه هم دارند. علت اینکه مشکلشان با من چیست، نمی‌دانم؛ همانطور که نمی‌دانم، چرا تا این اندازه کینه‌توزانه رفتار می‌کنند؛ چیزی که در این میان مشخص است، اینکه این آدم‌ها نه من را از نزدیک دیده‌اند و نه چیزی از هنر می‌دانند.

– من چندین و چند اثر صوتی و تصویری دارم؛ اما شش تا هفت سال است که مجوزی برای کار‌هایم صادر نشده است و نمی‌توانم منتشر کنم. این آثار همراه با گروه شهناز و ارکسترهای بزرگ و گروه‌های دیگر است. حالا منتظرم روزی مخاطبان آن‌ها را بشوند.

– انتشار آلبوم در خارج از کشور فایده‌ای ندارد. شاید بازده مالی داشته باشد؛ اما بازدهی هنری ندارد. به خصوص در شرایطی که موسیقی ما با آن مواجه است و یک اثر که برای هنرمند کلی هزینه مادی و هنری داشته است، روی سایت‌هایشان می‌گذارند و همه هم آن را مجانی دانلود می‌کنند. این نبود قانون کپی رایت ـ که من در خانه موسیقی مشغول کار روی آن هستیم ـ در این سال‌ها بزرگ‌ترین دشمنی را به هنر و هنرمندان کرده است. تعدادی برای سود خودشان تمام زحمت یک هنرمند را به باد می‌دهند. تمام آثار من از آنهایی که منتشر شده تا آثار خصوصی‌ام روی سایت‌ها برای دانلود وجود دارد. همه کسانی هم که این کار‌ها را می‌کنند، ادعای کار هنری و فرهنگی دارند.

– هیچ‌ کس از رادیو و تلویزیون گرفته تا سایت‌ها و …حق ندارد، هنر را به نفع خودش مصادره کند. حقوق مؤلف و مصنف باید درست شود. ما سال‌هاست داریم در این خصوص حرف می‌زنیم و درباره این مسأله گلایه کرده‌ایم و شکایت؛ ما گفتیم و گفتیم؛ اما هیچ کس رعایت نمی‌کند. هنرمند که تنهایی نمی‌تواند کار را پیش ببرد؛ این دولت است که باید پیگیر قوانین مملکتی باشد. کپی رایت باید قانون جاری کشور باشد و به آن عمل شود و کسی که عدول می‌کند، باید مجازات شود. در هیچ کجای دنیا با اثر هنری با این شکل برخورد نمی‌کنند.

– (درباره پخش آثارش از صداوسیما بدون کسب مجوز از او) تمام جبهه گیری‌ها علیه من از‌‌ همان زمان شروع شد. در رسانه‌هایشان هرچه خواستند نوشتند. حتی رئیس صداوسیما (ضرغامی) هم حرف‌های زیادی زد؛ در حالی که این‌ها هیچ یک نه سر پیاز بودند و نه ته پیاز. (در پاسخ به پیگیری حقوقی) شکایت کردم و اتفاقاً در دادگاه همین کشور هم به نفع من رأی دادند، ولی باز هم به جایی نرسید.

– ببینید مسأله اینجاست که اختیارات قانونی گاهی نامشخص است و هر کس می‌تواند تصمیمی که دلش می‌خواهد بگیرد. مثلاً می‌گویند در این شهر نباید موسیقی اجرا شود؟ چرا؟‌‌ همان برنامه در شهر کناری اجرا شده است، مجوز شعر دارد، مجوز موسیقی دارد، تمامی هنرمندانش بار‌ها استعلام شده‌اند؛ اما نمی‌تواند در یک شهر اجرا شود… باید بعضی چیز‌ها مشخص شود. اینکه موسیقی در کشور ما حرام است یا حلال؟… کار یک هنرمند همین است. سال‌ها درس خوانده است و سال‌ها وقت گذاشته تا در یک گروه ساز بزند؛ وقتی شما مانع اجرای او می‌شوید، درآمدش از کجا باید باشد؟ از کجا باید زندگی‌اش را بگذراند؟ اصلاً چه دلیل و منطقی پشت این ماجراست؟

– اصرار من به کار با نوازندگان جوان، این است که آن‌ها برای ادامه فعالیت‌هایشان انگیزه پیدا کنند. همیشه که نمی‌توان موسیقی ایران را به چند نام محدود کرد. باید شرایط را برای نسل‌های بعدی هم فراهم کرد و من دلم می‌خواهد در این زمینه نقش داشته باشم. وقتی یک نوازنده کنار می‌نشیند، خواه ناخواه انگیزه پیدا می‌کند و تلاش می‌کند تا کیفیت سازش را بالا ببرد؛ چون می‌تواند که این اتفاق برایش مسئولیت می‌آورد. همین هم می‌تواند در رشد در رشد مطلوب و کیفیت نوازنده‌ها تأثیر بگذارد. این هم فقط محدود به من نیست؛ هر نوازنده جوانی که کنار یک خواننده یا آهنگساز نامی قرار گیرد، سعی می‌کند خودش و سازش را به او نزدیک کند. در واقع فکر می‌کنم حالا که جایگاهی دارم، این امکان را برای هنرمندان جوان بدهم تا آن‌ها هم مطرح شوند و حرفی برای گفتن داشته باشند. هنرمندان جوان ما پرانگیزه و با استعداد هستند و اگر راه را برایشان باز کنید، نتیجه بسیار خوبی می‌گیرد.

– هر آوازخوان جوانی خواه ناخواه در بخشی از کار‌هایش ناپختگی دارد؛ اما آواز من از چهل سالگی به بعد جاافتاده‌تر و کار‌هایم بهتر شد؛ انگار از آن زمان خودم را پیدا کردم و شیوه خودم را به دست آوردم. من تا قبل از چهل سالگی روی شیوه‌های دیگران کار می‌کردم. (و حالا سی و پنج سال می‌گذرد…) همچنان روی آوازم کار می‌کنم اما از آن زمان جمله بندی‌هایم فرق می‌کند و اصلاً منطق آوازم متفاوت شده است. از آن طرف شعرخوانی و ارایه شعر پخته‌تر است؛ البته خیلی وقت‌ها هم بوده که در‌‌ همان جوانی آواز را خوب خوانده‌ام اما همیشه این طور نبوده است.

منبع : تابناک

دیدگاهتان را بنویسید :

نام

پست الکترونیک

وب سایت

XHTML: شما می توانید از این برچسب های HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*

نظر سنجی

با برگزاری کنسرت‌های متعدد خواننده‌های پاپ بدون انتشار آلبوم جدید موافقید؟

Loading ... Loading ...