انتشار : دوشنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۹۵

تیترهای موسیقی مطبوعات کشور

به اشتراک گذاشتن

روزنامه ایران : رهبر ارکستر جوانان جهان : نوازندگان ارکستر سمفونیک شایستگی حضور در رده‌های بالاتر را دارند

دامیانو جورانا – رهبر ارکستر جوانان جهان – درباره ارکستر سمفونیک تهران گفت: پیش‌تر با این ارکستر آشنایی داشتم و این دومین‌بار است که با این بچه‌ها دیدار می‌کنم. آنها در موضوع اخلاقی واقعاً بی‌نظیر بوده‌اند و در موضوع کاری کمی به تمرین بیشتر نیاز دارند.

رهبر ارکستر جوانان جهان ادامه داد: لازم است با این بچه‌ها بیشتر کار شود تا بتوانند بیشترین بازده را از خود نشان دهند. این نوازندگان شایستگی حضور در رده‌های بالاتر دارند. او با بیان اینکه باعث افتخار است که به‌عنوان رهبر ارکستر جوانان جهان در ایران حضور پیدا کرده‌ام، اظهار کرد: بارها گفته‌ام و باز هم می‌گویم، خاطراتی را که اینجا تجربه کرده‌ام، هرگز فراموش نخواهم کرد.

این رهبر ارکستر که ۲۰ مردادماه، اجرای مشترک ارکستر جوانان جهان و ارکستر سمفونیک تهران را رهبری می‌کند، توضیح داد: در نخستین شب کنسرت، من به‌عنوان رهبر روی سن خواهم رفت. اجرای ما دو بخش دارد که در بخش اول، قطعه «سلامی از عشق»، «اپوس ۱۲ برای ارکستر»، «همورسک، اپوس ۱۰۱ برای یویلا» و قسمت دوم نیزکه باهم تلفیق‌ شده سمفونی شماره ۷ بتهوون را اجرا خواهیم کرد. جورانا به ارکستر جوانان جهان نیز اشاره کرد و افزود: ما در ارکستر نوازندگانی را از تمام کشورها مثل آلمان، فرانسه، امریکا، ترکیه، ایتالیا و… در کنار هم داریم و همکاری با آنها برایم لذتبخش است. من برای این اجرا در ایران، از ریاست جمهوری ایتالیا مدال گرفتم که برایم باعث افتخار بود.

روزنامه فرهیختگان : کنسرت کامکارها در محوطه کاخ نیاوران

گروه موسیقی «کامکارها» در اولین روز از برگزاری نخستین فستیوال موسیقی «بارانا» تازه‌ترین کنسرت خود را در دو بخش فارسی و کردی در محوطه کاخ نیاوران اجرا می‌کنند. کنسرت گروه «کامکارها» ساعت ۲۱:۳۰ پنجشنبه ۲۱ مرداد در قالب اولین برنامه فستیوال موسیقی «بارانا» در محوطه کاخ نیاوران تهران میزبان دوستداران موسیقی است. در فستیوال «شب‌های موسیقی بارانا»، گروه‌ها و هنرمندانی چون لوریس چکناواریان، کامکارها، شهرداد روحانی، و داماهی حضور دارند.

آلبوم جدید کاوه یغمایی در زمینه موسیقی راک منتشر شد
گذر از مرز فراموشی

نام کاوه یغمایی برای مخاطبان موسیقی راک در چند سال اخیر همیشه و هماره علاوه‌بر زنده کردن خاطرات فراموش نشدنی کنسرت‌های زیبا و آلبوم‌هایی که به‌نوعی اعتبار موسیقی راک ایران بودند، متاسفانه با حاشیه‌هایی همراه بود. حاشیه‌هایی که پس از لغو کنسرت کاوه در جشنواره موسیقی فجر به اوج رسید و گمانه‌زنی‌هایی را نیز به همراه داشت. این مقال را نه مجال پرداختن این حاشیه‌هاست و نه نگارنده چنین قصدی دارد که زمان خود پاسخ بسیاری از این شایعه‌ها و گمانه‌زنی‌ها را در خود خواهد داشت. چند روزی‌است که سکوت چند ساله موسیقایی کاوه یغمایی و انتظار هواداران موسیقی ناب راک با انتشار رسمی آلبوم «منشور» به پایان رسید و این آلبوم با نوازندگان خارجی روانه بازار موسیقی شده است.

انتشار آلبوم «منشور» در وهله اول رسما نویدبخش رفع محدودیت‌های کار هنری کاوه یغمایی در ایران است و با انتشار این آلبوم خوشحالیم که بگوییم بازار موسیقی راک ایران از انحصار انواع و اقسام آثار شبه راک و راک کم‌بنیه و کم‌رنگ در حال خارج شدن است.

در جشنواره موسیقی فجر پارسال، فرشاد رمضانی موفق شد سکوت چند ساله خویش را بشکند و پای بر صحنه موسیقی بگذارد و مدتی قبل هم فرشید اعرابی موفق به اخذ مجوز برپایی کنسرت خود شد و با مخاطبان خود دیدار کرد. اکنون پس از انتشار آلبوم «منشور» می‌توان امیدوار بود که در آینده‌ای نه‌چندان دور موسیقی راک ایران عرصه بازگشت بزرگان این موسیقی باشد. و این یعنی ایجاد امکانی مناسب تا مخاطبان و هواداران موسیقی راک بتوانند با مقایسه آثار هنرمندان راک و شبه‌راک و مثلا راک از طریق ترنمات موسیقایی و نه از طریق حرف‌ها و ادعاهای آنچنانی آثار واجد ارزش‌های هنری را از
سایر آثار دارای بلندگوهای تبلیغاتی تشخیص بدهند.

بیراهه نرفته‌ایم و سخن به گزافه نگفته‌ایم اگر بگوییم پس از انتشار آلبوم گروه متولد نشده وفات یافته «دیوار» تاکنون شاهد انتشار آلبوم راک زیبا و باارزش نبودیم.

خوشبختانه آلبوم «منشور» این فضای سرد و بی‌روح را شکست. کاوه یغمایی با آلبوم «منشور» ثابت کرد همان آهنگساز خوش‌فکر و همان گیتاریست به‌شدت توانمند و تکنیکی است و همان راکر تمام‌عیاری است که مدت‌ها هواداران خود را در حسرت و انتظار و دلتنگی رها کرده بود. کاوه همان کاوه است که هنرش او را از هرتاج سلطانی و صفت‌های ناشی از جوزدگی سال‌هاست که بی‌نیاز کرده است. کاوه همان کاوه است، اما پخته‌تر و دور از هیجانات جوانی. بر کسی پوشیده نیست که کاوه یغمایی یکی از معدود گیتاریست‌های توانمند و تمام‌عیار ایران است که از غنای تکنیکی بالایی برخوردار است.

اما خوشبختانه کاوه در «منشور» مخاطب را با بهره‌گیری از فوران تکنیک به هر قیمت و هر بهانه‌ای زنده به‌گور نکرده است و این از نظر من مهم‌ترین و درخشان‌ترین نکته این آلبوم است. «منشور» اثری است که ثابت می‌کند می‌توان در راک عاشقانه هم خواند و دچار افکار سوررئالیستی بیمارگونه و مالیخولیایی ناشی از فراغ یار و… نشد.

مخاطب در «منشور» با انبوه بی‌پایانی از اصوات و نغمات تیر باران نمی‌شود، بلکه در فواصلی که به‌شدت با وسواس توسط ذهنیت زیبایی‌شناسانه کاوه ایجاد و مدیریت شده فرصت تفکر و نفس کشیدن دارد.

موسیقی راک کاوه یغمایی در «منشور» را می‌توان اثری از هنرمندی دانست که به‌خوبی واقف است در دهه چهارم زندگی خود قرار داشته و در اوج پختگی زیبایی‌شناسانه خود کاملا بر جریان موسیقی راک امروز جهان واقف بوده و از طرفی این اثر گویای این مهم است که کاوه یغمایی به‌شدت به شعور مخاطب خود احترام
گذاشته است.

کاوه باید بداند که اگر خبر شرکت او در جشنواره موسیقی فجر هوادارانش را به‌شدت هیجان‌زده کرد، اکنون و پس از انتشار منشور آنچه پایکوبان لحظه‌های انتظار برای رسیدن به زمان کنسرت کاوه را می‌پیماید نه هیجان و حاشیه که انتظار به‌شدت بالایی‌است که بعد از انتشار «منشور» در ذهن هوادارانش موج می‌زند. امیدوارم آنسامبل و نوازندگان منتخب کاوه برای کنسرت به‌گونه‌ای باشند که مخاطبان کاوه را با انتظارات بالایی که در اذهان ایجاد شده سرخورده نکنند.
در نهایت آلبوم «منشور» را در بازار موسیقی راک به‌شدت عوام زده و مسموم ما اثری بسیار خوشایند به شمار می‌آوریم. امیدوارم ادامه روند فعالیت کاوه به‌گونه‌ای نباشد که مدتی بعد از «منشور» به ناچار با عنوان اتفاق یاد کنیم.

روایتی جدید از موسیقی در همراهی۲ نسل

حال این روزهای موسیقی ایران، حال عجیبی است؛ حالی که شاید هیچ‌کس تا امروز آن را تجربه نکرده، تجربه‌ای نو که جوان‌ترها آن را عبور از سنت و رسیدن به مدرنیته می‌دانند، تجربه‌ای که گاه با تکیه بر اصالت‌ها اتفاق می‌افتد و گاه با نگرش در موسیقی غرب. هر چه هست، خوب یا بد؛ باید باورش کرد، چراکه این تنها جوان‌ترها نیستند که بی‌محابا پا در این عرصه گذاشته‌اند بلکه گاه بزرگان موسیقی‌مان نیز در جایگاه استاد و پدر، همراهی‌کننده و حمایتگر آنان شده‌اند. آنانی که به گفته خودشان در تجسس موسیقی غرب و مواجهه با نوازندگان و آهنگسازان دنیا به این باور رسیده‌اند که باید موسیقی‌شان را متحول کنند و با این باور در تکاپو برای رسیدن به نگرشی جدید در نوازندگی و آهنگسازی‌شان هستند.

سال‌ها پیش که این پدیده درحال شکل‌گیری در جامعه موسیقی بود، خیلی از استادان برجسته به آن واکنش نشان دادند و آن را حرکتی در جهت نادیده گرفتن اصل موسیقی سنتی دانستند اما کم‌کم برخی از همین استادان با کارهایی که از سوی نسل سوم موسیقی صورت گرفت به این باور رسیدند که مرزها شکسته شده و نمی‌توان همه‌چیز را به جوان‌ترها تحمیل کرد در چنین شرایطی بود که خودشان نیز همراه آنها شدند و در کنار به‌روز شدن موسیقی دستگاهی، نماینده اصالت‌های موسیقی خودشان شدند. نمایندگانی که گاه در مقام پدر نه استاد، فقط و فقط نظاره‌گر تجربه‌اندوزی پسران‌شان بودند و با همراهی‌شان، آنها را در این راه پرفراز و نشیب گذشتن از سنت و رسیدن به مدرنیته، تنها نگذاشتند. شاید در خیلی مواقع آنها نیز نمی‌توانستند از پایبندی به اصالت‌ها و ریشه‌های موسیقایی‌شان فاصله بگیرند اما با قرار گرفتن در مسیر هنری فرزندان‌شان همان سنت‌ها را به شیوه نو بیان کرده‌اند، اتفاقی که طی این شب‌های گذشته در کنسرت ناگفته ناظری‌ها رخ داد.

شهرام ناظری خواننده بنام موسیقی ایران در شرایطی حافظ پسرش را همراهی می‌کرد که علاوه‌بر ارائه و تلفیق آواز ایرانی در همراهی با ارکستر زهی و قطعاتی از آهنگسازان غرب همچون مندلسون، گه‌گاه با اشاره کوچک به قطعات قدیمی‌اش، مخاطبان را بیشتر با خودش همراه می‌کرد. ناظری در این اجرا بیشتر نقش همراهی‌کننده و حمایتی از پسرش داشت، به‌طوری که در بسیاری بخش‌ها فضا را در اختیار حافظ قرار می‌داد و بین اجرای قطعات، به معرفی تنها اثر او می‌پرداخت. اثری که به گفته ناظری تلفیقی از موسیقی دستگاهی، فولکلور و غربی بود.

همراهی بزرگان موسیقی با شاگردان و حتی فرزندان‌شان در کسب تجربه‌های نو، مثبت و قابل‌تحسین است اما نسل جوان موسیقی ایران نباید به این همراهی ارزشمند بسنده کنند؛ بلکه باید از حضور این استادان برجسته که گنجینه‌ای گرانبها از اصالت‌های موسیقایی‌مان هستند، برای پخته‌تر شدن کارهایشان درجهت رشد موسیقی خود
بهره ببرند.

روزنامه شرق : گروه دف‌نوازی «مشتاق»‌روی صحنه می‌رود

گروه دف‌نوازی «مشتاق» اول مهر روی صحنه خواهد رفت. در اولین روز پاییز گروه دف‌نوازی «مشتاق»، به سرپرستی مهرداد کریم‌خاوری، در تالار وحدت می‌نوازند. گروه «مشتاق» که از سال ٧۶ به‌وسیله مهرداد کریم‌خاوری تأسیس شده است، اولین و تنها گروه دف‌نوازی در ایران است که فقط ساز دف در آن نواخته می‌شود و هیچ ساز ملودی‌دار دیگری در گروه نیست. فردین کریم‌خاورى، فارغ‌التحصیل رشته موسیقى و برادر مهرداد کریم‌خاورى است و آلبوم‌های «دردی‌کشان»، «باز باران»، «خروش بحر»، «آواز خاک»، «از سال‌هاى کبود»، «نخست» و «طره گیسو» از ساخته‌هاى اوست که خودش نوازنده آنهاست. بخش دوم کنسرت به اجرای ١١ قطعه با نوازندگی ۵٢ نفر عضو گروه اختصاص دارد. شب کنسرت، از آلبوم این گروه هم رونمایی می‌شود.

روزنامه اعتماد : تقدیر موزه آلبرت و ویکتوریا از گروه «پینک فلوید»

سال ٢٠١٣ موزه ویکتوریا و آلبرت با برگزاری نمایشگاهی از آرشیو‌ شخصی دیوید بویی، رکورد سریع‌ترین فروش بلیت‌های بازدید از موزه را زد. حالا مسوولان این موزه قصد دارند با برپایی نمایشگاهی از آرشیو گروه موسیقی پرآوازه «پینک فلوید»، از این گروه تجلیل کنند؛ این نمایشگاه با همکاری اعضای باقیمانده این گروه برگزار می‌شود. در دهه ١٩۶٠ پینک فلوید یکی از موثرترین و موفق‌ترین گروه‌های موسیقی تاریخ شناخته شد. تالار مشاهیر راک‌اند رول این گروه را «طراح دو جریان موسیقی اصلی، یعنی سایکدلیک اسپیس راک و پراگراسیو راک مبتنی بر سبک بلوز» خوانده است. ترانه‌های این گروه اغلب «تفسیرهایی تلخ و زننده از سیاست، اجتماع و احساسات» را دربرمی‌گیرد. گروه پینک فلوید سال ١٩۶۵ با راجر سید برت، خواننده اصلی و گیتاریست، راجر واترز نوازنده گیتار بیس، نیک میسون درامر و ریک رایت نوازنده کیبورد شکل گرفت. پس از جدایی برت در سال ١٩۶٨ بلافاصله دیوید گیلمور گیتاریست جای او را گرفت. برت سال ٢٠٠۶ و رایت سال ٢٠٠٨ از دنیا رفتند. بیش از ٢۵٠ نسخه از آلبوم‌های این گروه به فروش رفته‌اند و آلبوم‌های «نیمه‌تاریک ماه» و «دیوار» آلبوم‌های کلاسیک این گروه به‌شمار می‌روند. ادای احترام موزه آلبرت و ویکتوریا روی ابتکار پیشگامانه کنسرت‌های زنده این گروه تاکید دارد. نورپردازی‌های بی‌نظیر، جلوه‌های ویژه چشمگیر و صحنه‌پردازی‌های پیچیده شامل هواپیمای مدلی که از روی سر تماشاگران عبور می‌کند و روی صحنه سقوط می‌کند. در صحنه‌پردازی کنسرت آلبوم «دیوار»، انیمیشن‌هایی روی دیواری مقوایی که میان این گروه و تماشاگران ساخته شده بود، پخش می‌شد. این موزه نیز به نبوغ برت، گیتاریستی که به صورت خودآموز گیتار نواختن را فراگرفت و در قله راک ایستاد، ادای احترام خواهد کرد. گفته می‌شود بخشی از آلبوم «نیمه تاریک ماه» از کشمکش‌های روحی برت بهره برده است. ماه گذشته اداره پست سلطنتی بریتانیا برای تجلیل از اعتبار جهانی این گروه، ١٠ تمبر منتشر کرد. افتخاری که پیش از این نصیب گروه بیتلز شده بود. در سال ٢٠١۴، گروه پینک فلوید آخرین آلبوم خود به نام «رودخانه بی‌انتها» را منتشر کرد. سال گذشته گیلمور در مصاحبه با مجله کلاسیک راک گفت: «بعد از نیم قرن همکاری با اعضای این گروه، قصد نداریم دور هم جمع شویم.» او گفت: «پینک فلوید راه خود را طی کرده و تشکیل دوباره گروه با دو عضو باقی‌مانده ساختگی جلوه می‌کند.»

روزنامه ابتکار : گروه آوازی تهران سه مدال نقره گرفت

مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار پیامی موفقیت گروه کر آوازی تهران در مسابقات جهانی «سوچی» را تبریک گفت.فرزاد طالبی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار پیامی خطاب به میلاد عمرانلو سرپرست گروه کر آوازی تهران کسب سه مدال نقره توسط این گروه در مسابقات جهانی گروه های کر روسیه تبریک گفت.در پیام فرزاد طالبی آمده است:«هنرمند گرامی، شرکت در این رویداد بزرگ و کسب سه مدال نقره در بخش رقابتی جشنواره بین المللی گروه های کر سوچی را به جنابعالی و اعضای شایسته گروه کر آوازی تهران، تبریک می گویم. بی تردید این تلاش های امید بخش، فردایی روشن تر و افق هایی بلندتر را نوید می دهد»

دیدگاهتان را بنویسید :

نام

پست الکترونیک

وب سایت

XHTML: شما می توانید از این برچسب های HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

*

نظر سنجی

با برگزاری کنسرت‌های متعدد خواننده‌های پاپ بدون انتشار آلبوم جدید موافقید؟

Loading ... Loading ...